Ex Jehovah Getuige Paula vertelt

Ex Jehovah Getuige Paula schreef ons, 25 jaar nadat zij op 18-jarige leeftijd uitgesloten werd, o.a.:

Mijn naam is Paula Keessen en ik ben al een tijdje bezig om mijn autobiografie te schrijven over hoe het is om als JG op te groeien, maar voor mij belangrijker nog, hoe het was toen ik uitgesloten werd. Het feit dat ik mijn hele sociale leven wegviel op de leeftijd van 18 jaar, dat zelfs mijn ouders, broer en zussen niet meer met mij wilde spreken, heeft achteraf gezien grote emotionele schade aangericht. Ik wil dat er veel meer aandacht komt hiervoor.

Ik ben het beu dat iedereen maar zegt dat JG’s van die vriendelijke mensen zijn die langs de deur gaan.

Aandacht voor het emotionele aspect

Ik wil met mijn verhaal graag aandacht vragen voor het emotionele aspect. Hoe het is om door je ouders verstoten te worden. Dat ik daardoor nooit meer kan geloven in liefde. Dat het begrip moeder mij helemaal niks zegt. Dat ik wel weet hoe ik liefde kan geven, maar niet hoe ik liefde kan ontvangen. Rationeel kan ik het allemaal prima verklaren, maar emotioneel zit er een flinke kink in mijn kabel.


Autobiografie Paula Keessen

Boek: De Goddeloze – Vlucht uit een religie waar ik niet in geloofde.

Geschreven en in eigen beheer uitgegeven door Paula Keessen.

Toen ik achttien was, verliet ik mijn ouderlijk huis. Met slechts twee plastic zakken met wat kleren, stond ik voor een onzekere toekomst. Ik ging weg en realiseerde me dat iedereen die ik kende nooit meer tegen me zou praten, inclusief mijn ouders, mijn zussen en mijn broer. Ik werd geëxcommuniceerd en ik moest mijn leven opnieuw beginnen met het vinden van nieuwe vrienden, nieuwe familie, nieuwe doelen en het belangrijkste was dat ik liefde moest vinden omdat ik dat van mijn ouders verloor.

Nu, 25 jaar later, krijg ik nog steeds de vraag hoe het is om te leven als een Jehova’s Getuige. In dit boek geef ik een gedetailleerd beeld van mijn ervaringen om te leven als een Jehova’s Getuige en wat de gevolgen waren toen ik de gemeenschap verliet. De strijd, het verdriet, de woede, de angst en proberen een manier te vinden om weer een normaal leven te leiden. Leren regels los te laten ….

We denken dat het verhaal van ex Jehovah Getuige Paula herkenbaar is voor andere (ex) Jehovah’s Getuigen die iets dergelijks hebben moeten meemaken. Helaas…


Ex Jehovah Getuige Paula vertelt

Mijn ouders zijn Jehovah’s Getuigen. Toen ik geboren werd, hadden zij zich al bekeerd tot deze strenge religieuze gemeenschap.

Ik wist dat ik ‘in de waarheid’ nooit gelukkig zou worden

Al vrij jong wist ik dat ik ‘in de waarheid’ nooit gelukkig zou worden. Op zeer jonge leeftijd had ik al de wens om de wereld te ontdekken en uit het voor mij benauwde religieuze milieu te ontsnappen waar mijn ouders mij in wilde persen. Ik had het idee dat ik gehersenspoeld werd, wat waarschijnlijk ook zo was. Ik hield mij niet aan de voor mij onbegrijpelijke regels. Daardoor konden mijn ouders niet van mij houden, toen niet en nu nog steeds niet. Nadat ik het huis had verlaten, heb ik mijn ouders nooit meer gezien.

Telkens als ik mensen ontmoet en iets uit mijn jeugd ter sprake komt dan is de reactie hetzelfde. “Oh, Jehovah’s Getuigen! Dat zijn  die aardige mensen die geen verjaardagen vieren en op zondag langs de deur gaan.” Ik probeer dan keer op keer maar weer uit te leggen dat het veel meer is dan alleen dat en dat die vriendelijkheid alleen geldt zolang je een geïnteresseerde luisteraar bent.

Onlogische leerstellingen

Ik was de enige in ons gezin die vraagtekens zette bij alle leerstellingen die we voorgeschoteld kregen. Ik vond de meeste gewoon niet logisch en ongeloofwaardig. Toch ben ik enkele jaren zeer actief geweest binnen de gemeenschap, enkel om erbij te horen. Ik was een puber, werd op school gepest dus om nog iets van zelfvertrouwen te krijgen deed ik mijn uiterste best binnen de gemeenschap om daar wel geaccepteerd te worden.

Ik hield het echter niet lang vol om mijzelf anders voor te doen dan ik was. Om dag in dag uit iets te verkondigen dat ik zelf niet geloofde. Dus toen ik 18 jaar was escaleerde de situatie thuis. Al jarenlang had ik dagelijks ruzie met mijn ouders omdat ik niet de volgzame dochter en gelovige was die mijn ouders graag hadden willen hebben. Ik stelde teveel kritische vragen en overtrad teveel regels.

Samenwonen en uitgesloten

Vrij snel nadat ik op mijzelf ging wonen, leerde ik een wereldse man kennen met wie ik 16 jaar samen ben geweest. Doordat ik met hem ging samenwonen werd ik uitgesloten en dat betekende dat niemand die JG was nog met mij mocht praten. Mijn ouders besloten zich hier ook aan te houden en ik heb hen sindsdien nooit meer gesproken of gezien.

Mijn exman, nu nog steeds mijn beste vriend, heeft ervoor gezorgd dat ik leerde functioneren in de gewone wereld. Als JG word je nogal afgesloten van de maatschappij opgevoed dus ik was op zijn zachtst gezegd wereldvreemd. Door mijn exman leerde ik dat de wereld niet een grote poel des verderfs is en hij leerde mij zelfstandig te worden en zelf na te denken en op mijn intuïtie te vertrouwen. Daar ben ik hem nog dagelijks dankbaar voor.

Problemen met relaties en liefde

Nu, 25 jaar later, besef ik pas de impact die de breuk met mijn ouders op mij heeft gehad. Ik besef dat de problemen die ik heb met relaties en liefde voortkomen uit een gebrek aan ouderliefde. Het begrip moeder zegt mij niks. Ik weet rationeel wel dat mensen van mij houden, maar ik voel het niet. De liefde die mijn partner aan mij geeft zal nooit voldoende zijn want ik zoek iets dat de moederliefde vervangt en de liefde van een partner is nu eenmaal anders dan moederliefde.

Ondanks dit alles kan ik prima functioneren en geniet ik van het leven. Maar altijd is er dat stemmetje op de achtergrond: “Als zelfs je eigen moeder niet van je houdt…” En dat maakt alles stuk!

Alleen maar omdat mijn ouders zich laten hersenspoelen en hebben afgeleerd om zelf na te denken.


Zie ook: Interview met Paula Keessen in Nieuwegein HU.


Ex Jehovah Getuige Paula vertelt

18 reacties

  1. Ingrid Keessen 20/12/2018
    • Wachttorenkijker 20/12/2018
  2. Paula 21/12/2018
  3. Mars de Voogd 23/12/2018
  4. N Godtschalk 14/01/2019
  5. Paula 16/01/2019
  6. Eduard 06/02/2019
    • Paula 20/02/2019
  7. Eduard 08/02/2019
  8. Tirza 15/02/2019
    • Paula 20/02/2019
  9. Johan M 20/02/2019
  10. Karla 28/02/2019
    • Ingrid keessen 19/03/2019
  11. VANDERSTEEGEN Marc 09/03/2019
  12. Paula 12/03/2019
  13. Paula 12/03/2019
  14. Hendrikje 21/06/2019

Voeg uw reactie toe

Translate »