Aangepaste bijbelteksten in de Nieuwe Wereldvertaling

Aangepaste bijbelteksten in de Nieuwe Wereldvertaling van Jehovah’s Getuigen zijn er genoeg te vinden in wat officieel heet de “Nieuwe Wereldvertaling van de Heilige Schrift”, (NWT = New World Translation of the Holy Scriptures). Op deze website wordt veel aandacht besteed aan de Nieuwe Wereldvertaling die Jehovah’s Getuigen gebruiken voor bij hun studie uit de lectuur van het wachttorengenootschap (WTG). Dat is nodig, want de door het WTG als de beste bijbelvertaling gepresenteerde NWT wijkt op tal van plaatsen ernstig af van de bijbelvertalingen die gebaseerd zijn op de Textus Receptus. In 2013 is de New World Translation herzien. Het is er nog slechter op geworden. Lees bijvoorbeeld eens deze (Engelstalige) review van de New World Translation of the Holy Scriptures edition 2013.

Een onderzoek naar Jehovah’s Getuigen en hun “bijbel” dat Rusland heeft laten uitvoeren leidde tot de conclusie dat het woord “bijbel” niet meer van toepassing is op de NWT (zie het bericht op de website van JW.org). Daarvoor is er teveel aangepast aan de eigen leer, vindt men.

Een Jehova Getuige denkt dus dat de Bijbel – en daarmee God Zelf – iets zegt en dat is bijzonder kwalijk. Daarom doen zovelen wereldwijd hun best om de Nieuwe Wereldvertaling van Jehovah’s Getuigen aan de kaak te stellen als een zeer slechte vertaling die tot stand gekomen is om de leer van het wachttorengenootschap te ondersteunen. Op deze pagina laten wij een aantal misvertalingen zien, vergeleken met de Statenvertaling (SV). Het is helaas slechts een kleine selectie. Willekeurig van volgorde en regelmatig aangevuld. Elders op deze website zijn meer voorbeelden te vinden.

2 Thessalonicenzen 1

De meeste aangepaste bijbelteksten in de Nieuwe Wereldvertaling van Jehovah’s Getuigen, uitgegeven door het in de Verenigde Staten gevestigde wachttorengenootschap, hebben te maken met de Godheid van Christus. Die wordt absoluut niet aanvaard door de Jehovah’s Getuigen. Aangezien het Nieuwe Testament vol staat met deze eenvoudige waarheid, moet er nogal wat veranderd worden in de uitgave van het WTG. Dat gebeurt op tal van plaatsen. Voor wie er niet op let, is het wellicht niet te zien, daarom wijzen wij er maar op. Bijvoorbeeld in 2 Thessalonicenzen 1.

Paulus, die door de Here Jezus Christus persoonlijk is aangesteld om het Evangelie van de Genade Gods wereldwijd te verkondingen, is de schrijver van de twee brieven aan de Thessalonicenzen. Hij begint met de gelovigen, broeders en zusters in Christus te begroeten en te wijzen op waarin hij en zij met elkaar verbonden zijn; in Christus namelijk. Dat doet hij zo:

Paulus, en Silvanus, en Timotheus, aan de Gemeente der Thessalonicensen, welke is in God, onzen Vader, en den Heere Jezus Christus:
Genade zij u, en vrede, van God, onzen Vader, en den Heere Jezus Christus.

Het voegwoord “en” in het Nederlands

Om te beginnen gaat het om een goed begrip van het woordje “en” in het Nederlands. Dit voegwoord krijgt z’n betekenis via de context. Het kan een optelling zijn, bijvoorbeeld in de zin “ik heb hier twee blokjes en nog eens drie blokjes”. Het voegwoord “en” kan ook gebruikt worden in de zin van “maar”. Bijvoorbeeld in de zin: “We gaan op bezoek bij mijn tante en ik heb er geen zin in”. Het voegwoord “en” kan gebruikt worden om iets nader te verklaren. Bijvoorbeeld in de zin: “Mijn vader is historicus en auteur van dit boek.” De vader blijft hier dezelfde historicus, maar na het woordje “en” is hij ook bekend als auteur.

Het woordje kan ook gebruikt worden in de betekenis van “namelijk”, vooral in de Bijbel komt dit veel voor. Bijvoorbeeld in de zin uit 2 Thessalonicenzen 1: “aan de Gemeente der Thessalonicensen, welke is in God, onzen Vader, en den Heere Jezus Christus.

Het is volkomen logisch – voor degenen die de Schrift kennen – dat hier “namelijk” gelezen moet worden als betekenis van het woordje “en”. Dan staat er:

“… aan de Gemeente der Thessalonicensen, welke is in God, onzen Vader, namelijk den Heere Jezus Christus.”

Wedergeboren gelovigen hebben geen enkel probleem dat hier staat dat de Heere Jezus Christus (de Opgestane) Vader én God is. Taalkundig is het ook correct. Jehovah’s Getuigen geloven dit echter niet. Dat laat zich zien hoe de opening van de tweede brief aan de Thessalonicenzen wordt vertaald in de NWT, met name vers 2:

Ik wens jullie onverdiende goedheid en vrede toe van God, de Vader, en van de Heer Jezus Christus.

Taalkundig gezien wordt hier een poging gedaan om er meervoud van te maken, via het “en van” vóór de Heer Jezus Christus. Dan lijkt het er op dat het over twee “wezens” gaat. Bij de JG is Jehovah in de “biologische” zin een ander dan de opgestane Jezus Christus. Dat blijkt echter niet uit het vers in de Statenvertaling en ook niet uit de tekst waarop de vertalers de NWT gebaseerd hebben. U kunt dat zelf nog nakijken via de website van de organisatie van Jehovah’s Getuigen.

Eigenlijk heel eenvoudig is te zien wat er in de grondtekst staat en hoe dat in de eigen vertaling van het wachttorengenootschap is terecht gekomen. De verandering is direct zichtbaar. Waar ook Westcott & Hort het hebben over één wezen en geen twee, probeert het WTG er twee van te maken. In de Griekse grondtekst van het manuscript waarop de Nieuwe Wereldvertaling is gebaseerd, woordelijk vertaald naar het Engels, staat het volgende in vers 2:

… and peace from God Father and Lord Jesus Christ.

Hier staat zeker niet “and from Lord Jesus Christ”, in de betekenis “and also from Lord Jesus Christ”; oftewel: “vrede van God en ook die van de Heer Jezus Christus”. Zo staat het taalkundig niet in de grondtekst. Het gaat maar om één vrede, afkomstig van één “Vredegever”. Afkomstig van God, Vader, Here Jezus Christus. Paulus heeft het over God, Die onze Vader, de Heere Jezus Christus genoemd wordt. Dit is overigens geheel in overeenstemming met de profetieën uit het Oude Testament. Bijvoorbeeld het bekende Jesaja 9, waar van de komende Messias (Christus) gezegd wordt:

Want een Kind is ons geboren, een Zoon is ons gegeven, en de heerschappij is op Zijn schouder; en men noemt Zijn naam Wonderlijk, Raad, Sterke God, Vader der eeuwigheid, Vredevorst;

Wat ik dan wel vreemd vind – inconsequent – is dat het WTG in vers 1 dezelfde zinsconstructie niet aanpakt ten gunste van de eigen leer. Daar staat in de NWT namelijk dit:

… Aan de gemeente van de Thessalonicenzen in eendracht met God, onze Vader, en de Heer Jezus Christus. 

Als ze consistent waren geweest had men ook hier “en van de Heer …” moeten schrijven. Zouden ze het over het hoofd gezien hebben? Hun eigen grondtekst geeft vers 1 zo weer:

… in God Father of us and to Lord Jesus Christ;

In de Textus Receptus, het manuscript waarop de King James Version en de Statenvertaling gebaseerd zijn, staat niet “to Lord”. Als vertaling van het Griekse woord “Kurios”, staat er “Lord”, in de betekenis van the Lord, God Zelf. Waar dat “to Lord” nu ineens vandaan komt?

Vers 12 van 2 Thessalonicenzen 1

In het vervolg, waar het woord God veel voorkomt, is het overduidelijk dat het gaat om de Here Jezus Christus. Dat kan ook niet anders, want Paulus heeft het altijd over de Here Jezus Christus. Onder het Nieuwe Verbond gaat het nergens anders over. Kijk het maar na. Het laatste vers van dit hoofdstuk zegt in de Statenvertaling:

Opdat de Naam van onzen Heere Jezus Christus verheerlijkt worde in u, en gij in Hem, naar de genade van onzen God en den Heere Jezus Christus.

Hier kun je het laatste woordje “en” vervangen door namelijk, zodat er staat:

Opdat de Naam van onzen Heere Jezus Christus verheerlijkt worde in u, en gij in Hem, naar de genade van onzen God namelijk den Heere Jezus Christus.

Taalkundig klopt dat helemaal, want het gaat hierom de “genade van onzen God”. Er is maar één genade en die is afkomstig van één Persoon, de Here Jezus Christus, onze God. Als die genade van twee personen afkomstig zou moeten zijn, dan had er moeten staan: “... naar de genade van onzen God en (ook) die van de Heere Jezus Christus.” Maar dat is dus niet het geval.

Hoe staat deze tekst in de Nieuwe Wereldvertaling van Jehovah’s Getuigen?

Dan zal de naam van onze Heer Jezus in jullie geëerd worden en jullie in eendracht met hem, in overeenstemming met de onverdiende goedheid van onze God en van de Heer Jezus Christus.

Op de verandering van “verheerlijkt”, wat een in de Bijbel en t.o.v. een gelovige een uitgesproken betekenis heeft, omdat die verheerlijking gepland staat en het e.e.a. inhoudt, ga ik nu maar niet in. Evenmin op het tenenkrommende “in eendracht met”, als vertaling voor het woordje “in”, dat een diepere betekenis heeft dat “in eendracht met”. Dat ook hier – net als in heel de NWT het woord “genade” is wegvertaald t.g.v. het veel minder omvattende “onverdiende goedheid”, zal ik eveneens maar laten rusten. Wat kun je toch veel verknoeien binnen één bijbeltekst!

Terug naar 2 Thessalonicenzen 1 vers 12 in de NWT. Het valt direct op dat er “Heer Jezus” staat, waar in de Statenvertaling “Heere Jezus Christus” staat. Dat snap ik, want in de grondtekst staat “Kurios Jezus Christus”. Volgens de eigen vertaalregels van het WTG had men hier “Kurios” kunnen of zelfs moeten vertalen met “Jehovah”, want dat doet men op zoveel andere plaatsen. Hier niet natuurlijk, want het WTG vindt dat de naam “Jehovah Jezus Christus” niet kan en maakt er daarom maar iets anders van. Dat doen ze ook bij de tweede keer dat deze woordcombinatie in dit vers voorkomt. Dan wordt er maar “Heer Jezus Christus” van gemaakt. “Heer” heeft dan niet de betekenis van Jehovah, maar van het veel mindere “heer”, zoals wij dat voor mensen kennen.

Geen “of Kurios” in de grondtekst

Het andere punt is de toevoeging van het woordje “van” in het laatste stukje van het vers. Ook hier wordt weer een poging gedaan om de “onverdiende goedheid” van twee verschillende personen afkomstig te laten zijn. Zelf in de door het WTG gebruikte Griekse grondtekst, de interlineaire woord-voor-woord-vertaling, heeft men het Engelse woordje “of” toegevoegd boven het Griekse woord “Kurios”. Dat is een eigen invoeging, die nergens op gebaseerd is. In de grondtekst staat alleen maar “Kurios”. Datzelfde woord vertalen ze op divers plaatsen met “Jehovah”, als hun dat zo uitkomt.

Kleine maar doelbewuste aanpassingen

Zoals uit dit voorbeeld blijkt, en zo zijn er veel meer in de Nieuwe Wereldvertaling van Jehovah’s Getuigen, werkt het wachttorengenootschap doelbewust kleine aanpassingen in de hun versie van de “bijbel”, die daardoor de naam Bijbel niet meer waardig is. Die aanpassingen zijn bedoeld om volstrekt foute leerstellingen te ondersteunen. Men schroomt er dus niet voor om Gods Woord te misbruiken voor eigen gewin.

Aangepaste bijbelteksten in de Nieuwe Wereldvertaling

Aangepaste bijbelteksten in de Nieuwe Wereldvertaling

Voeg uw reactie toe

Translate »